In de ban van de ronde

De een zocht de afgelopen weken de kasseien juist op, terwijl de ander het middeleeuwse wegdek nog even links liet liggen. Tja, wat is wijsheid? Ieder zijn eigen voorbereiding op de koers die onze zuiderburen zo graag als de Hoogmis of Vlaanderens Mooiste aan de wielerhemel wegzetten. In alle opzichten stuiteren we naar de Ronde van Vlaanderen, met Jurrien Hufkens als lid van het Oranje Peloton en Jesper Asselman als renner bij Team Roompot – Oranje Peloton. Letterlijk en figuurlijk.

Eerst maar eens de stemming peilen bij de onbezoldigde liefhebber, de 39-jarige Tilburger Jurrien. Vader van twee zonen, servicecoördinator en planner bij een fabrikant van revalidatiemiddelen. Zijn vrije tijd besteedt hij sinds twee jaar voor een groot deel aan het fietsen, afwisselend op de mountainbike en de racer. Zijn vuurdoop als renner was even moedig als bizar; op donderdagavond zag hij bij toeval een aankondiging van een toertocht over kasseien van Parijs-Roubaix, die twee dagen later zou worden verreden.

,,Ik zei tegen m’n vrouw: daar ga ik aan meedoen. Ze vroeg me of ik niet goed wijs was geworden, maar ik ben dus de zaterdag erna gestart op m’n mountainbike. Honderd kilometer, dat was precies de afstand tussen de korte versie van zeventig kilometer en de lange van 140. Ik had me ingeschreven voor de lange en ben ergens op de route overgestoken naar de korte afstand. Het was zwaar, ja, maar het beviel me enorm’’, zegt de Brabander, een groot bewonderaar van wereldkampioen Peter Sagan en de Vlaamse volksheld-in-wording Greg Van Avermaet.

Met dergelijke toppers knokt Jesper Asselman (26) op zondag 3 april schouder aan schouder op het parcours van Vlaanderen. De Ronde wordt zijn eerste klassieker op die ‘heilige’ grond. ,,Als ik de verhalen van ploegmaten moet geloven is het een uitputtingsslag en een soort processie tussen een oneindige haag van supporters door. Die mensenmassa schreeuwt je als het ware naar voren, dat is wel iets om me op te verheugen’’, erkent de Westlander van Team Roompot – Oranje Peloton. Waar hij bewust de keien van de koers nog ontloopt tijdens zijn trainingsritten, probeert Jurrien alvast zoveel mogelijk ervaring op te doen. ,,Ik heb bij mij in de omgeving een rondje uitgetekend van 67 kilometer, met daarin elf kilometer over een soort kasseien. Het zijn natuurlijk niet de stenen van Vlaanderen. Toch is het een prima manier om te wennen aan de typische omstandigheden. Daarnaast heb ik de afgelopen weken goed opgelet bij de tv-uitzendingen van bijvoorbeeld Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne. In die koersen passeren de coureurs ook genoeg kasseistroken en daar probeer ik iets van op te steken. Ik ben echt verslingerd geraakt aan deze hobby. Soms roep ik thuis in m’n enthousiasme wat ik allemaal wil gaan rijden. Op die momenten fluit mijn vrouw me even terug. ‘Als je dat van plan bent, zit ik voortaan alle weekends alleen thuis’. Kijk, dat is ook niet de bedoeling, dat snap ik best, haha.’’

Asselman focust zich al voorzichtig op zijn rol in de wedstrijd. Wetend dat Team Roompot-Oranje Peloton niet direct een kanshebber in de gelederen heeft, wordt het zaak dat er vanaf de start in Brugge oranje aan het front zichtbaar is. Televisieminuten zijn leuk voor de sponsor, realiseert de Westlander zich. ,,Maar het lijkt me ook geweldig als een vooruitgeschoven pion van de ploeg op pad te zijn. Om topconditie te hebben ben ik speciaal in de Limburgse heuvels gaan voorbereiden. Dat korte, explosieve klimwerk keert dadelijk ook terug op de Vlaamse hellingen. De finishing touch volgde daarna, in Dwars door Vlaanderen, de E3 Prijs en Gent-Wevelgem: alle drie typisch Vlaamse koersen met stukken parcours die we ook in de Ronde voor de kiezen krijgen. Stel je voor dat ik het tot de finale red. Ik besef dat dat heel moeilijk is. Maar hoe gaaf zou dat zijn?’’

In Jurrien – die zaterdag voor de Ronde samen met nog zo’n 13.000 fietstoeristen zijn ‘kruistocht rijdt – heeft hij sowieso een grote fan. ,,Nou, eigenlijk vind ik de hele ploeg van Roompot – Oranje Peloton de leukste van de drie, laat ik ze voor het gemak Nederlandse teams noemen, Lotto-Jumbo en Giant-Alpecin meegerekend. De uitstraling is goed, de kleding en het materiaal zien er prachtig uit. En ook de doelstelling, omhoog willen met jonge renners, spreekt me erg aan.’’