Oranje feestwolk op Goeree-Overflakkee

Als helden rijden ze door de oranjegekleurde erehaag van juichende mannen, vrouwen en kinderen die hen daarstraks nog enthousiast met vlaggen langs de kant van het parcours hebben staan schreeuwen. Het Nederlands kampioenschap is voorbij. Helaas net geen medaille voor de coureurs van Team Roompot-Oranje Peloton. Niet getreurd.

De ontvangst van de renners door hún eigen publiek is er niet minder hartelijk door. ,,Zoiets heb ik niet eerder meegemaakt’’, mompelt Raymond Kreder verrast. ,,Tijdens de wedstrijd kreeg ik bij de passages al het gevoel dat ik steeds door een oranje wolk fietste, een luidruchtige nog wel. Leuk hoor, als je inspanningen zo worden gewaardeerd’’, zegt de sprinter van de ploeg die als zesde is gefinisht.
Wat zou er zijn gebeurd, wanneer er een van de Oranje Pelotonners nu met een rood-wit-blauwe trui om de schouders zijn entree zou maken in het feestende fandorp? Michael Zijlaard, manager van Team Roompot-Oranje Peloton weet het wel. ,,Dan was hier nú het dak eraf gegaan. In de openlucht ja, haha’’, schatert hij het uit. ,,Dit is toch geweldig? Wat een beleving bij de mensen. Precies wat we voor ogen hebben: het plezier van fietsen nog dichter bij het volk brengen…’’

Super. Het woord rolt wel vier, vijf keer kort achter elkaar over de lippen van Schiedammer Danny Balvers. Hij is samen met zijn vrouw Rina en de twee dochters Zoey (9) en Shelby (8) een van de ruim driehonderd gasten op het Nederlands kampioenschap wielrennen voor professionals. Ter gelegenheid van die titelstrijd heeft Oranje Peloton op het terrein van Boerderij De Westhoeve in Ouddorp een minidorp gebouwd waar de koers kan worden gevolgd op een groot scherm, waar kan worden gegeten, gedronken én waar iedereen héél dicht bij de coureurs kan komen. Bovendien is ploegleider Jean-Paul van Poppel terplekke om de beelden van de wedstrijd van deskundig commentaar te voorzien. Kortom, een belevingsdag die de aanwezigen nog lang zal heugen.

Danny wist niet hoe snel hij moest reageren begin dit jaar, toen Staatsloterij alle Oranje Peloton-aanhangers uitnodigde mee te dingen naar vrijkaarten voor een hele dag wielerplezier. Tot zijn grote geluk behoorde de servicemonteur die zelf twee, drie keer per week een rondje rijdt op zijn racefiets, tot de gelukkigen. ,,Ik zei van de week tegen m’n dochters: we hebben een verrassing. We gaan naar het wielrennen. Een van die meiden zei meteen, een beetje teleurgesteld: ‘We zouden toch al gaan?’ Ja, antwoordde ik, maar we mogen naar het fandorp van Oranje Peloton. Ze waren gelijk door het dolle heen.’’

Ze hebben genoten, van de eerste tot de laatste minuut. ,,Aan alles is gedacht. We hebben een mooie stek aan het parcours, je hebt geen problemen om je auto ergens te parkeren, straks kunnen de meiden misschien nog wel op de foto met hun idool Johnny Hoogerland. Moet je eens mee aankomen bij profvoetballers. Als je die wilt zien, moet je bij het stadion staan wachten totdat de spelersbus zich meldt. En met een beetje geluk vang je dan nog een glimp op van zo’n gast. Hier is iedereen even goed benaderbaar en aanspreekbaar.

,,Voor mij was het niet zo moeilijk toen ik van Oranje Peloton lid kon worden. Een Nederlandse ploeg met alleen Nederlandse atleten. Als je om je heen kijkt in de wielersport, dan stuit je voortdurend op teams zoals Trek en Tinkoff waar het geld kennelijk niet op kan. Dan is deze club toch veel sympathieker? Ze doen het hier met allemaal Hollandse sponsors. Zo kun je het vaderlandse wielrennen ook op de kaart zetten, hè. Ze zeggen wel eens dat de Fransen het woord chauvinisme hebben uitgevonden, maar dat is ook mij niet vreemd, haha.’’