Oranje Peloton Tocht houden we erin!

Na het veroveren van de Mont Ventoux was de Oranje Peloton Tocht 2015 voor Wouter van Veldhuizen een makkie. ‘’Maar niet minder leuk. De strakke organisatie, de beroepsrenners en het kilometer lange oranje lint maakt deze tocht tot een hele bijzondere. ‘’

Het zijn zomaar wat positieve gedachten die bijna-vijftiger Wouter te binnen schieten, wanneer hem wordt gevraagd naar de ervaringen van de eerste Oranje Peloton Tocht. Niets dan lof, en daarom twijfelde hij ook niet toen de volgende datum bekend werd. ,,Deze tocht houden we erin hoor. Het maakt me niets uit dat het parcours deels hetzelfde is als de rondjes die ik doordeweeks en in het weekend met mijn clubje rijd. Ben ik eenmaal vertrokken, dan gaat het me meer om de beleving van het fietsen. Ik heb er totaal geen last van dat ik langs bekende plekken kom. Trouwens, in de omgeving van het Utrechtse Heuvelrug is het geweldig voor toerfietsers. Je hebt er alles: het is er vlak, er zijn heuvels. Het is er gewoon mooi!’’

Dat klinkt even enthousiast als Van Veldhuizen is sinds hij de wielrennerij heeft ontdekt. Een hernia met bijkomende operatie stimuleerde hem, een echte sportgek, vierenhalf jaar geleden meer te gaan bewegen. Hij schafte een racer aan (‘Mountainbiken leek me wat te link, met de soms onverwachte klappen die je in je rug kunt oplopen’) en voor er een seizoen om was, zat hij twee, drie keer per week in het zadel. Zestig tot tachtig kilometer op maandag- en woensdagavonden, zaterdag of zondag wordt er steevast een afstand variërend van tachtig tot 150 kilometer weggetrapt met de negen andere leden van Door Vriendschap Sterk. ,,Tien leden ja: drie vrouwen, zeven mannen. Groter wordt onze club ook niet, want we willen veilig op pad en dan is een groep van tien de limit’’, aldus Wouter. Hij kan het weten, als coördinator Training &Opleiding bij het Nederlands instituut voor Verkeersveiligheid….

De Oranje Peloton Tocht beschouwt hij als een aangenaam verzetje, zeker vergeleken met de heldhaftige rit naar de top van de Mont Ventoux, eind mei vorig jaar. ,,Ik had net Limburgs Mooiste gereden. Met vrienden vervolgens de afspraak gemaakt voor de Ventoux te gaan trainen, totdat ik de week erna via-via een uitnodiging kreeg voor een georganiseerde trip naar die berg. Dinsdag hoorde ik het, donderdag vertrokken we. Het was een beproeving, maar wel een onvergetelijke, die twee uur duurde. De tijd interesseerde me niet, ik wilde boven arriveren.’’ Iets waar Wouter glansrijk in slaagde.

De primeur van de Oranje Peloton Tocht (27 september 2015) zou hij met twee clubmakkers rijden. Dat viel in het water omdat beide anderen ziek werden. Geen nood, vond Wouter, in het gezelschap van duizenden onbekenden viel er net zo goed te genieten. ,,Ik heb toen de 115 kilometer gedaan, de route waarin je de meeste hoogtemeters kon maken. Vanuit mijn woonplaats Scherpenzeel was het 25, dertig kilometer naar de start in de tuin van paleis Soestdijk, en naderhand dezelfde afstand terug. Kwam ik ook op 165 uit. Het was heerlijk. Logisch dat ik er straks weer bij ben, maar dan met wat meer clubleden van DVS.’’