Koningin Leontien

Leontien hoeft de Olympische ringen maar te zien, of ze denkt direct terug aan haar twee ongelooflijke weken in Sydney, nu alweer zestien jaar geleden. De ambassadrice van Oranje Peloton werd er in 2000 de koningin van een sportgekke stad, nadat ze naar drie gouden medailles en een zilveren plak was gefietst. Die twee weken vormden eigenlijk hét hoogtepunt van een enorm succesvol en rijk gevuld sportleven. ,,Nooit meer heb ik het bijzondere gevoel van die tijd gehad. Wat het is, valt moeilijk te omschrijven. Ik heb afgezien als een beest, elke trap was zo ontzettend raak, ik vloog laag door Australië. Misschien breng ik het zo het best onder woorden wat me destijds overkwam. Daar deed ik het allemaal voor in de voorbereiding. Het zijn geweldige herinneringen aan wat volgens mij de gezelligste Zomerspelen ooit zijn geweest.’’

Sterven in het zadel
En er zijn meer mooie herinneringen, zoals aan het moment van haar eerste overwinning, op de piste bijvoorbeeld. Drie kilometer achtervolgen, dat is een handvol minuten sterven in het zadel. ,,Weet je hoe gaaf het is, als je gelijk na de race in al je vermoeidheid vanonder je helmrand een blik op de tribunes werpt en bovenin het stadion de gezichten van je ouders ontdekt? De trotse blikken vergeet ik nooit meer. Heerlijk dat m’n ouwe vadertje dat heeft kunnen meemaken.’’

Athene
Ook aan Athene hield Leontien goud en brons over, plus een pak kippenvel. Eerst kwam ze in de wegwedstrijd voor de vrouwen zwaar ten val; er dreigde zelfs een vroegtijdig vertrek van de Spelen vanwege de opgelopen blessures. Maar zie: de drive om toch te willen vlammen, hielp haar over de zoveelste mentale drempel in haar loopbaan. Twee dagen na de crash demonstreerde ze dat er in het tijdrijden geen betere specialiste was. ,,Van dat proces, om vanuit een diep dal weer op te klimmen, heb ik zoveel geleerd, waar ik ook nu nog van profiteer.’’

Dumoulin favoriet
Ze kijkt enorm uit naar de Spelen in Rio en zal waarschijnlijk de meeste tijd aan de tv gekluisterd zitten. ,,Tom (Dumoulin, red.) wordt mijn held. Ik vind het echt knap wat bijvoorbeeld Theo Bos heeft gedaan om zich opnieuw te plaatsen als baanrenner en ik heb oprecht bewondering voor de prestaties van Steven Kruijswijk, Bauke Mollema en Wout Poels. Maar toch ben en blijf ik voor Tom, onze nationale knuffelbeer.’’