Road to Rio… 

10-14-15-9. Winnend lotnummer in de Staatsloterij? Mis. Het zijn de drie data (10, 14 en 15) in september (9) waarop paralympisch handbiker (en deelnemer aan de Oranje Peloton Tocht) Jetze Plat zijn Road to Rio met goud wil plaveien. En de vooruitzichten daarop zijn héél goed…

,,Maar het is écht geen abc’tje dat ik later deze maan met goud, het liefst natuurlijk drie plakken van die kleur, weer naar huis ga’’, zo tempert de favoriet de verwachtingen enigszins. ,,Neem het wereldkampioenschap handbike van vorig jaar. Het ging het hele seizoen lekker, ik behaalde overal prima resultaten. Ik deed een beetje lacherig in de aanloop naar het WK, die race zou ik alleen verliezen als ik een lekke band zou krijgen. Je snapt wel wat er gebeurde, hè? Lek. Dag gouden medaille. Ik eindigde als derde. Het had niets te maken met versleten banden of verwaarloosd materiaal. Dit was pure pech, iets dat ook bij sport hoort. Wat dat betreft, is het eind juli beter gelopen’’, memoreert hij aan de mondiale kampioenschappen triatlon in Rotterdam waar hij de eerste plaats bemachtigde.

Jetze Plat (25) uit Vrouwenakker mist sinds zijn geboorte de kniebanden in zijn linkerbeen en heeft een verkort bovenbeen. Rechts ontbreekt zijn bovenbeen en draagt hij een prothese. Het heeft hem er niet van weerhouden in de sport uit te groeien tot een fantastisch boegbeeld, ook nog eens in verschillende disciplines. Hij is van origine een handbiker, maar na een min of meer toevallige kennismaking met de triatlon – een sporttak die dit jaar voor het eerst op het programma van de Paralympics staat – doet hij dat onderdeel er ook naast. Wekelijks traint hij gemiddeld twintig uur, voornamelijk met zijn handbike. Een middag per week wordt besteed aan zwemmen (voor de triatlon).
De combinatie van sporten maakt Plat een uniek verschijning. ,,Ik heb voordeel van het feit dat ik altijd veel heb gezwommen. Daardoor is mijn bovenlichaam zo sterk’’, zegt de ambassadeur van het Fonds Gehandicaptensport, dat dankzij onder meer de Nationale Loterij het sporten en bewegen aanmoedigt. ,,Ik profiteer er nu optimaal van dat ik beide disciplines al jaren beoefen. Het geeft me een voorsprong ten opzichte van andere sporters die zich op de triatlon hebben gestort sinds ze weten dat het medailleonderdeel is van de Paralympics.’’

Op 10 september kan Plat, die in 2014 zijn baan als reparateur van (sport)rolstoelen opgaf om zich volledig op een sportcarrière te richten, aan de bak. Dan wacht de triatlon. Vier dagen later strijden de handbikers om de prijzen op de individuele tijdrit. Die deelnemers krijgen weinig rust: de volgende dag al is de wegwedstrijd.
,,Het wordt zwaar, maar ook erg gaaf. Ik heb de ervaring van Londen gelukkig. Die Spelen waren teleurstellend voor me. Ik werd vierde en elfde op de handbike-onderdelen. Die mentale bagage neem ik mee en daar zal ik veel profijt van hebben. Tijdens wereldkampioenschappen maak je veel mee, maar de Paralympics is een veel groter evenement. Toch moet je proberen dat als iets gewoons te benaderen. Dat kan ik, denk ik, wel. Ik hoop op drie keer goud. Dat zal vast helpen m’n bekendheid te vergroten, al is dat het laatste wat ik nastreef. Maar het verhaal van een bijzondere combi, van triatlon en handbiken, kan ertoe bijdragen dat de paralympische sport en zijn atleten weer wat meer uitstraling en aandacht krijgen. Het gaat me er niet om dat we allemaal toppers creëren. Integendeel; ik wil wel dat iedereen de kans wordt geboden te sporten, te bewegen. Daar zet het Fonds Gehandicaptensport zich ook voor in. En daarom heb ik me er ook als ambassadeur aan verbonden.’’