Opleiden….beter worden….en vertrekken

De fietsfamilie van Oranje Peloton, zoals teammanager Michael Zijlaard zijn ploeg graag (en terecht) noemt, is net een warm nest waar jaarlijks nieuwelingen op landen en tegelijkertijd andere leden uit weg vliegen, op zoek naar andere sportieve uitdagingen.

,,Precies wat we van begin af aan beogen met ons team. Natuurlijk is het altijd jammer wanneer er renners vertrekken omdat ze door een andere – en meestal grotere – ploeg zijn benaderd. Maar treuren doen we nooit, omdat we weten dat we met dergelijke ‘transfers’ het bewijs wordt geleverd dat ons werk vruchten afwerpt. Talenten op weg helpen, een kans geven te slagen in het beroepsmilieu. We blijven toch ook een beetje een opleidingsteam. Nee, instituut mag en wil ik het nog niet noemen, daar zijn we te kort voor bezig in het profwielrennen. Aanpakken én doorpakken, dat is het motto, dan komt alles goed’’, zegt een lachende Zijlaard.

Na Dylan Groenewegen, die binnen een seizoen van succesvol groentje uit de oranje brigade is doorgestoomd naar de status van zegekoning bij Team LottoNL-Jumbo, stappen in 2017 twee mannen van ons een trede naar boven. Voor Antwan Tolhoek gaat het pijlsnel. Toen hij in juni furore maakte tijdens de Ronde van Zwitserland, waar hij de bergtrui veroverde, was de grote broer er als de kippen bij om hem vast te leggen. ,,Ik kom uit een omgeving waarin ontwikkeling centraal staat’’, was een veelzeggende uitspraak van de Zeeuw.

Wat te denken van de andere vertrekker, Maurits Lammertink? Michael Zijlaard liet zich eerder ontvallen dat hij het wenselijk zou vinden indien er ook coureurs van Oranje Peloton in de toekomst een plek zouden bemachtigen bij buitenlandse profstallen. Hij is nu al op zijn wenken bediend, met de overgang van nuchtere Maurits naar Katusha. Rusland? Ja, Oostblok georiënteerd, maar het kille is er allang af. Katusha profileert zich meer en meer als internationaal merk en ziet in Lammertink de ideale versterking voor de grote wedstrijden. ,,Ik heb aangetoond dat ik het hoogste niveau aan kan’’, aldus Lammertink. ,,Dat was niet mogelijk geweest zonder de uitstekende begeleiding van mijn huidige ploeg.’’
Zijlaard vult aan: ,,Op de dag dat Maurits de Ronde van Luxemburg won, dacht ik onmiddellijk: die gaan we niet lang meer binnenboord houden. Prima hoor, laten we de groeibriljanten vooral geen strobreed in de weg leggen. Er moet doorstroming zijn, want we speuren zelf natuurlijk ook naar nieuwe, jonge en ambitieuze kerels die zich liever vandaag dan morgen willen bewijzen tussen de profs.’’

Dat geldt zeker voor Coen Vermeltfoort, al valt hij niet in de categorie talenten. De Brabander is reeds 28, stond in 2011 en 2012 onder contract bij de WorldTour-ploeg van Rabobank en kon vervolgens geen profteam meer overtuigen van zijn kwaliteiten. Puur op doorzettingsvermogen en met passie lukte het Coen twee weken terug de eindzege in de Topcompetitie veilig te stellen. De bonus van dat klassement incasseert hij volgend seizoen: aan tafel bij de fietsfamilie van Oranje Peloton, oftewel een hernieuwde kans als professional.

,,Daarmee bevestigen we nóg een doelstelling van onze organisatie. We streven ernaar ook een vangnet te kunnen zijn voor coureurs die om wat voor reden ook ergens zijn afgevallen. Bedankt voor bewezen diensten betekent niet dat je dan ook geen waardevolle beroepsrenner meer kunt zijn. Prachtig toch voor Coen om z’n koppie boven het maaiveld uit te steken en er vanaf 1 januari 2017 volle bak in te knallen. Ik verheug me er nu al op’’, besluit Zijlaard.