Een koers win je in bed – over de balans tussen inspanning en rust

Hotel in, hotel uit. Klinkt allemaal leuk en opwindend, dat wielrenner zijn, maar soms vergeten we hoe slopend het profbestaan is. Daarom zijn de mannen altijd op zoek naar de balans tussen het werk en…rusten. ‘Joop Zoetemelk heeft niet voor niets gezegd dat je de Tour in bed wint.’

Ook Nick van der Lijke houdt die beroemde oneliner van ’s lands beste renner ooit graag in ere. ,,Op televisie naar een wedstrijd kijkend ziet het er meestal gemakkelijk uit wat we doen, hè. Alsof het ons geen moeite kost. Soms is dat inderdaad het geval, dat zijn van die zeldzame dagen waarop je de inspanningen niet lijkt te voelen. Ik heb het nooit uitgezocht hoe dat precies zit, maar ik denk dat het best wat met rust te maken heeft. Onze sport vraagt veel trainingsarbeid, en dat we voldoende rust nemen’’, doceert de Zeeuw die bezig is aan zijn eerste seizoen bij Team Roompot-Oranje Peloton.

Een automatisch gevolg is dat de ploegen zoals het oranje collectief van Nick op hun trektocht door (voornamelijk) Europa dikwijls in hotels zijn te vinden. Natuurlijk tijdens een meerdaagse race, maar ook aan de vooravond van de meeste eendaagse koersen bereiden de teams zich voor in een hotel. ,,Ideaal’’, meent Van der Lijke. ,,Je krijgt zo automatisch meer rust. Er is minder afleiding dan thuis, de maaltijd wordt altijd afgestemd op de behoefte van een topsporter en je wordt daags voor de koers gemasseerd. Ik ga denk ik ook nog wat vroeger naar bed (rond 22.00 uur) dan thuis. Het zijn kleine dingetjes die wel gezamenlijk ervoor zorgen dat je mentaal beter uitrust. Ik vind het heerlijk op deze manier. Het enige waar je (soms) aan moet denken is dat je je wekker zet. Voor de rest heb je geen omkijken.’’

Hij herinnert zich een voorval in 2015, toen de aanloop naar de Ronde van Yorkshire volledig de mist inging. Zijn vriendin zou hem zoals gewoonlijk op Rotterdam-centraal afzetten voor de trein naar Schiphol. Een file zorgde voor oponthoud; hij miste de eerste trein, de tweede én de derde mogelijkheid. Nick, weer opgehaald van het station om per auto naar Schiphol te worden gebracht, raakte opnieuw verstrikt in de verkeersdrukte. ,,Ik haalde m’n vlucht, maar was vijf minuten te laat om mijn koffer in te checken. Dus kon ik niet mee en moest ik veel later op de dag naar Engeland. Daar kwam ik midden in de nacht aan in het hotel, op van vermoeidheid én de stress. ,,Als je dan m’n uitslagen naderhand terugziet, is het niet eens zo beroerd. Best mogelijk dat de frustratie over de tegenslag me extra veel adrenaline heeft bezorgd. Dit was een situatie van pure overmacht. Prettig was het allerminst. Gelukkig gaat het negen van de tien keer wél zoals gepland.’’

Nog iets opvallends: een ronde als de Tour, Giro of Vuelta doet door het vele reizen tussen de etappes de arbeid-rustverhouding geen goed. Het hoeft echter niet een negatief effect te hebben op het sportieve resultaat. Van der Lijke reed vorig jaar de Ronde van Italië uit. ,,Natuurlijk, het was vermoeiend en we zaten geregeld úren na de rit in de bus. Op een of andere manier schakelt je lichaam over op een ritme dat snel went: koersen, masseren, eten, slapen. Ik had het voordeel dat ik bij een ervaren rot als Maarten Tjallingii op de kamer lag. Die hield rekening met mij als debutant en gaf me voortdurend tips. Het gevolg was wel dat ik na een moeilijke eerste week steeds beter begon te fietsen en gedurende de slotweek zelfs het idee had dat ik een beetje kon meedoen in het echte koersgeweld. Kennelijk bleef de rust ondanks alle hectiek van een grote ronde prima bewaard.’’